Creatief in beweging

voor inspiratie en actie


1 reactie

Op zoek naar ideeën

zee (1 van 1)-2

Ik ben bezig met de voorbereiding van de workshop die ik aanstaande woensdag geef tijdens de Zwembadbranchedag 2015. De titel is ‘Creatief in beweging’. Het is de ‘ondertitel’ van mijn bedrijf, een soort lijfspreuk. Maar wat moet je je daar nu bij voorstellen?

Blijven bewegen

‘Creatief in beweging’ heeft voor mij (n bedrijf) twee invalshoeken. Ik hou er van om op een creatieve manier naar bewegen te kijken. Ik kijk om me heen en probeer ideeën te verzamelen met als achterliggende vraag ‘hoe kunnen we er voor zorgen dat bewegers in beweging komen, met plezier bewegen en dit ook volhouden (blijven doen)’.  De ideeën verwerk ik in mijn visie op leren zwemmen, producten en workshops.

Veranderen is bewegen

Daarnaast gebruik ik ‘Creatief in beweging’ ook in letterlijke zin. Tijdens mijn trainingen gebruik ik creatieve werkvormen en, als het mogelijk is, creatieve technieken om mensen te laten nadenken over mogelijkheden om te vernieuwen, te veranderen en/of te verbeteren.

Wanneer ik verander- en verbeterprocessen begeleid, maak ik gebruik van het volgende stappenplan:

  1. Vaste patronen zoeken, hoe doe(n) je (jullie) het nu? (beginsituatie vastellen en nadenken over waarom je wilt veranderen of vernieuwen; de richting en/of het doel van de verandering of vernieuwing vaststellen)
  2. Hoe kan het anders? Op zoek naar ideeën en oplossingen voor je vraagstelling (trends opzoeken, onderzoek en literatuur bijhouden, experts raadplegen, kijken bij anderen, brainstormen = met creatieve technieken komen tot heel veel oplossingen en ideeën)
  3. Wat vind je er van? Op zoek naar weerstand, wat houdt je tegen? (de oplossingen bespreken, combineren, bijschaven e.d. om uiteindelijk een keuze te kunnen maken)
  4. Wat ga je anders doen? (kiezen)
  5. Hoe ga je het doen? (actieplan, wat ga ik doen om het doel te bereiken?)

 

Wanneer het gaat om het creëren van draagvlak voor een verandering, ligt het accent op stap 1, 2 en 3. Met elkaar kijken we dan bijvoorbeeld naar hoe er nu wordt lesgegeven. Ik kruip dan in de rol van de expert en presenteer allerlei voorbeelden van ‘hoe het ook kan’. Meestal zijn daar ook extremen bij, waardoor er een levendige, soms pittige discussie ontstaat. Dat is ook de bedoeling. Er is veel ruimte voor het uitwisselen van individuele meningen.

Brainstormen

Ik word ook gevraagd om met deelnemers/medewerkers te zoeken naar allerlei oplossingen voor een bepaalde vraag (die vooraf is geformuleerd). Op zo’n moment presenteer ik geen eigen ideeën, maar stimuleer ik deelnemers om met elkaar op ideeën te komen, ik begeleid dan een brainstorm.

Dat ga ik ook doen in de workshop tijdens de Zwembadbranchedag. Als deelnemer ga je (in een half uur) aan de slag met creatieve technieken en ervaar je hoe je tot oplossingen en ideeën kunt komen. In de aankondiging staat een aantal voorbeeldvragen voor de brainstorm genoemd. Om tijd te besparen, moet ik die vraag vooraf kiezen. Denk je met me mee?

Welke vraag?

Ik heb een voorselectie gemaakt van vragen die ik tijdens de workshop centraal kan stellen:

  1. hoe kunnen we kinderen met (meer) plezier leren zwemmen?
  2. hoe kunnen we kinderen sneller leren zwemmen?
  3. hoe kunnen we meer bezoekers naar het zwembad krijgen?

 

Welke vraag heeft jouw voorkeur? Laat het me weten via een reactie hieronder of op Facebook of mail jouw keuzenummer. Kom je niet naar de Zwembadbranche dag? Ook dan kun je stemmen. Ik beloof dat ik een samenvatting blog van de oplossingen die zijn bedacht!


3 reacties

Creëer je eigen training

Customizen

Probleem of uitdaging? Feit is dat ik wil stoppen met het aanbieden van ‘open’ opleidingen en trainingen, ik wil op zoek naar nieuwe aanbiedingsvormen. Er komen nu te weinig aanmeldingen binnen. Hoe dat kan? Ik ga er even goed voor zitten. Allereerst een poging tot analyse van de huidige situatie.

Misschien:

  • organiseer ik de trainingen op de verkeerde plaats, op het verkeerde moment?
  • zijn ze daardoor te ver weg en kosten te veel tijd?
  • weet niemand dat ik ze geef, omdat ik niet voldoende aan werving doe en niet bekend ben bij de juiste doelgroep?
  • vinden mensen me niet leuk?
  • geven anderen dezelfde trainingen (en zijn die goedkoper of beter)?
  • zijn de trainingen te duur (en weet bijna niemand dat al mijn trainingen erkend zijn door het Sociaal Fonds Recreatie)?
  • sluiten ze niet aan, gaan ze over het verkeerde onderwerp?

Ja, maar

Oef. Zulke vragen beantwoorden is nooit echt leuk. Mijn voorlopige conclusie is dat ik denk dat het vooral ligt aan onbekendheid. Toch bekijk ik ook de andere vragen. En ik ga, net als iedereen dat meestal doet, even lekker ‘ja, maren’. Ja, maar:

  • wanneer moet ik de trainingen dán organiseren?
  • ik had zulke mooie aanbiedingen gemaakt! (Je collega doet voor de helft van de prijs mee. Want: ‘nieuwe ideeën en veranderingen hebben de meeste kans van slagen als je er na de workshop met iemand over (na)praat en elkaar blijft motiveren en steunen’.)
  • er zijn toch veel medewerkers die zijn aangesloten bij de CAO Recreatie? En die daardoor via de werkgever via het Sociaal Fonds Recreatie een budget van € 400, te besteden hebben? En zelf ook nog € 400,- mogen besteden aan (gecertificeerde) opleidingen? En tot 1 augustus 2016 is dat budget ook nog eens (voor de meeste cursussen) verdubbeld! Dan kan het toch niet aan het geld liggen?
  • ik word wél veel gevraagd om trainingen voor teams te geven. Dus over mijn onderwerpen hoef ik helemaal niet te twijfelen.

Hoe kan het anders?

Ik val mezelf niet af en ben er van overtuigd dat mijn inhoud oké is. Maar het ‘open aanbod’ behoort tot het verleden. Ik wil vernieuwen, het roer gaat om! Dus tijd voor een brainstorm. ‘Hoe kan ik er voor zorgen dat ik veel meer mensen dan nu inspireer tijdens bijeenkomsten en trainingen?’

Ik gebruik de techniek ‘omdenken’ en ‘keer’ de genoemde oorzaken ‘om’, om oplossingen te vinden:

  • ik organiseer de trainingen op de verkeerde plaats en op het verkeerde moment? Dan moeten de deelnemers de datum, plaats en tijd voortaan maar zelf bepalen.
  • moeten deelnemers te ver reizen en zijn ze te veel tijd kwijt? Dan reis ik wel en kom naar hun toe!
  • weet niemand dat ik de trainingen geef? Dan moet ik zorgen dat iedereen het weet. Of de mensen die het wel weten motiveren om het (voor mij) door te vertellen.
  • vinden mensen me niet leuk? Dat kan. Ik ben ik, niet iedereen kan me leuk vinden. Maar heb je me wel eens in het ‘echt ‘ meegemaakt? Doen!
  • zijn de trainingen zijn te duur? Dan ga ik kijken hoe ik het goedkoper kan maken!
  • is de mogelijkheid voor tegemoetkoming in de kosten onbekend? Ik help deelnemers om gebruik te maken van de SFR regeling.
  • sluiten de onderwerpen van de trainingen niet aan? Dan bepalen de deelnemers toch de inhoud?

‘Creëer je eigen training’ 

Wat levert deze ‘minibrainstorm’ op? Oude wijn in nieuwe zakken? Ik zie het als een nieuw concept vanuit de gedachte ‘bepaal zelf hoe, waar, wat en wanneer je leert’.

Ultieme vrijheid creëer je met een online opleiding of training. Op dit moment is de opleiding Lesgever Zwem-ABC online beschikbaar. De opleiding Lifeguard is bijna klaar. Ervaren lesgevers kunnen direct starten met de online training Gelicentieerd examinator Zwem-ABC.

Liever een training ‘in levende lijve’, met discussie met collega’s uit de branche? Creëer dan je eigen training:

  • bepaal het (de) onderwerp(en) aan de hand van je interesses of het aanbod van Propulz.tP
  • ga op zoek naar collega’s en/of gelijkgestemden en stel een groep samen
  • stem je wensen af met Titeke, plan een moment en de training kan starten!
  • deel de kosten, hoe meer deelnemers, hoe lager de kosten per persoon. De kosten voor een dagtraining zijn € 1250,-, voor een halve dag € 700,-. (exclusief btw).

Single?

Ben je alleen? Wanhoop niet. Meld je aan bij de besloten Facebookgroep ‘Creëer je eigen training’ en ga op zoek naar gelijkgestemden. Heb je geen Facebook? Stuur een mail naar mij en ik ga voor je op zoek.

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen (in water). Zodat bewegers ‘in beweging komen’ en met plezier blijven bewegen.


Een reactie plaatsen

’t Is weer voorbij…..

Kermis 2008-055

Ergens midden juni liepen wij op een zaterdag door Amsterdam. In de Leidsestraat stond een lange rij mensen voor een winkel(tje) op een hoek. Dat maakt ons dan heel nieuwsgierig, dus even kijken wat daar zo de moeite waard was! Het bleek de nieuwe Magnum Pleasure Store. Waar je je eigen Magnum-ijsje kunt ontwerpen met tal van verrassende nieuwe toppings. Een geweldig voorbeeld van customizen. Ik schreef er al eerder over en het blijft bij mij tot de verbeelding spreken.

En als je dan eenmaal een onderwerp in het vizier hebt, zie je het overal. Customizen is van trend een vast gegeven geworden. Nagenoeg alles kun je naar je eigen hand zetten, het is bijna een uitgangspunt. En door die keuze mogelijkheden niet altijd gemakkelijk. In het Arsenal (Emirates) Stadium (Londen) werd pas op het allerlaatste moment besloten dat Alexis op het shirt moest komen (en niet de eigen naam). In de M&M store, per definitie al een heksenketel, stond de langste rij voor de ‘personalize’ balie.

Zomertrends

Deze zomer stond ook het turbozwemmen weer helemaal in de belangstelling. Ook een soort vorm van customizen, ik schreef er over in een blog voor de Recron. Andere ‘hot zwemitems’ die langskwamen waren de verdrinkingen en het schoolzwemmen, zwemmen in zee en ‘doggyzwemmen’. Een andere trend was het meedoen aan een challenge. Overal zag je het. Een website lanceer challenge, een intuitiechallenge, een emailmarketingchallenge, de Margriet Zomer Fit Challenge. Als we nu nog 200o meter zwemmen zouden hebben in het zwembad, zouden we dat de 2000 meter challenge gaan noemen. Oké, ik geef het toe, ik deed het zelf ook. En het is me ook goed bevallen. Want ik heb mijn Samen leren zwemmen challenge gehaald. Een persoonlijke uitdaging in zo’n vorm werkt voor mij, dat is inmiddels wel duidelijk.

Op naar de jaarwisseling

Ja, het is echt weer voorbij. Die mooie zomer van 2015. Zo dramatisch als in bovenstaand filmpje was het vandaag niet, maar in de zee springen is er even niet meer bij. Er zijn nog 100 dagen tot 1 januari. Wat een prachtig moment voor een nieuwe challenge. 

Over al die zomertrends kan ik van alles schrijven. Tijdens Zomergasten sprak Annejet van der Zijl over het zoeken naar verhalen: ‘ik moet iets uit te zoeken hebben’ en ‘ik zoek mijn eigen vragen uit door te schrijven’. Dat herken ik. Door over onderwerpen te schrijven, ontdek ik, zoek ik uit. Al schrijvend worden verbindingen, overeenkomsten en verschillen tussen mijn interesses helder. Een project begint met een idee. Je start, stapt in. En dan ga je zoeken, aan de slag en kom je ergens.

‘Supporterschallenge’

Ik heb nog even gebrainstormd over challengemogelijkheden, maar het werd al snel duidelijk. Ik word het meest blij van het idee dat ik de komende 100 dagen iedere dag een blog en/of een Facebookbericht ga schrijven. Soms kort, soms lang.

Wil jij ook meedoen aan een challenge? Doe dan mee aan de ‘Supporterschallenge’! Volg mij 100 dagen. Word volger van dit blog en/of like mijn pagina op Facebook. Dan steken we op 1 januari het vuurwerk aan!

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen (in water). Zodat bewegers ‘in beweging komen’ en met plezier blijven bewegen.


3 reacties

Ei

Er zijn van die jaren die voorbij vliegen. Die soms zo snel gaan dat je dingen mist of niet volledig bewust hebt meegemaakt. 2014 was voor mij zo’n jaar. Veel gedaan, veel gevolgd, maar vraag me geen lijstjes te maken of terug te kijken. Daarom blik ik voor de verandering eens vooruit. Wat zijn trends voor 2015? Waar liggen kansen? Vandaag aflevering 1.

Beste idee

Samen met m’n jongste zoon keek ik 1 november naar de tweede aflevering van ‘Het beste idee van Nederland’. Ik deed ondertussen ook nog andere dingen, maar werd getriggerd door Frank Verwer met zijn idee voor ‘de zwemhulp’. Ik luisterde met een half oor, maar werd daar aan het eind van de avond voor gestraft. Want Frank won! Ik viel bijna van de bank. Hoe was het mogelijk! Het ging over de schoolslag, sneller leren zwemmen, plezier, allemaal onderwerpen die dit jaar al eens eerder in de belangstelling waren geweest. Ze spreken aan. Ik bedacht me dat het wel los zou lopen.

Zwembuddy

Zaterdag 20 december was de finale, Frank was er bij en ik ook (op de bank). Het was spannend. Tot de presentatie van het laatste idee, stond Frank aan kop met zijn zwemhulp, inmiddels Zwembuddy (Zwemvriend) gedoopt. De jury gaf drie keer een negen. Ik sta versteld.

Wat is het geheim van het idee? Wat is de marketingboodschap? Waarom scoort het zo goed? Komt het door het advies van de experts? Dat lijkt me niet. Thamar Henneken van het Nationaal Platform Zwembaden|NRZ is genuanceerd: “Als er kinderen zijn die moeite hebben met het aanleren van de combinatie, dan is het voor hen het beste idee van Nederland”.

Frank presenteert het goed. Maar de inhoud van zijn boodschap tijdens de finale is bepaald niet overtuigend: “Het is kindvriendelijk. Waarom? Ze kunnen er zelf in en uit. Je kunt bedenken hoeveel tijd dat scheelt, hoe vriendelijk dat voor een kind is. Het is oriëntatie, kind stapt er in, buddy sluit zich aan onder de oksel, het kind begint met de armen (ik heb het over de moeilijke schoolslag), ellebogen er tegenaan. buigt de benen, allebei lang: de combinatie is daar”. De Zwembuddy is in de tussentijd ook doorontwikkeld voor de borstcrawl benen: ” Je doet de handen er door en kunt oefenen met de borstcrawl benen”. De Zwembuddy volgens Frank: “Veilig, goedkoop, uitdagend, stoer, en goed op te bergen. Zeer indrukwekkend.”

Columbus

In de voorronde gaf Frank aan dat ze in Amerika misschien nu wel zullen beginnen met het aanleren van de schoolslag in plaats van de crawlslagen. Hij zei ook iets over een hoog rendement: “Ik verwacht een rendement te halen van een kwart van de normale tijd”.  Dat rendement, dát lijkt hier het ei, het ei van Columbus.

ei

Jurylid 1 negeerde bij het finalecommentaar het ei, maar was lovend over het product zelf: “Het is mooi door ontwikkeld, mooi recht gemaakt, duidelijk, helder, je kunt het vastpakken”. Nummer 2 noemde pluspunten als: “Je hebt het zelf bedacht, het werkte, alle ouders blij”. Nummer 3 ging wel íin op het ei: “Jij zegt dat de kinderen minder zwemles nodig hebben. Je eigen werk gaat daardoor minder worden. Ik geloof er ook in, ik hoop dat alle ouders ervoor naar de winkel rennen.”

Simpel

Nou, ík geloof er niet in. Ik ben stomverbaasd over het succes van Frank in het ‘Beste idee van Nederland’. Uiteindelijk won niet hij, maar de OBOS. Gelukkig maar, sorry, vind ik. Wat een simpelheid. Is dit anno 2014/2015 nog steeds het imago van het leren zwemmen? Leren zwemmen is toch zoveel meer dan alleen de schoolslag leren! En een rendement halen van ‘een kwart van de normale tijd’, sorry, de snelheid van het leren zwemmen hangt toch niet af van het gebruik van een wondermiddel als de Zwembuddy.

Maar als zelfs juryleden dit geloven, is de conclusie duidelijk: hier liggen kansen voor 2015! Laten we er ten eerste voor zorgen dat we het leren zwemmen op een andere manier op de kaart zetten, het is tijd om het imago nu eindelijk eens definitief om te buigen. Een hele kluif, maar volgens mij noodzakelijk. Maar wie de oplossing voor het ei van Columbus vindt, kan het in 2015 écht ‘maken’ in de Zwembadbranche.

Hoe kunnen we er voor zorgen dat de snelheid van het leren zwemmen wordt verhoogd? Ik doe een eerste voorzet: meer tijd investeren in de beginfase. Hoor je het protest van de ouders al in de verte opborrelen?  Niks van aantrekken, betrek ze bij het leerproces. Overtuig ze, laat ze zien dat leren veel sneller en gemakkelijker gaat als het leuk is. Het rendement? Ik zet in op minstens een kwart van de normale leertijd…..

Veel geluk in 2015

De rook van 2014 is nagenoeg verdwenen, het zicht is weer vrij(er). Ik ga in 2015 op zoek naar de kansen. Ik wens iedereen een geweldig jaar. Met heel veel geluk en succes.

kerstkaart Propulz.tP 2015-

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen. Zodat bewegers ‘in beweging komen’, met plezier bewegen en daarom niet afhaken maar blijven bewegen.


1 reactie

Ik

Tijdens mijn opleiding Creatief Denken hoorde ik een verhaal dat ik niet meer vergeet. Er was een organisatie met een faxprobleem. Een fax kwam in meer dan de helft van de gevallen niet op de plaats van bestemming aan en bleef ergens in het kantoor ‘hangen’. Hoe los je zoiets op?

Kruip in de huid van

Door de creatieve techniek ‘kruip in de huid van’ te gebruiken! ‘Ik ben een fax. Ik wil naar degene die me nodig heeft, maar hier lig ik dan. Ik zou wel willen schreeuwen, ze zien me niet!’ De uiteindelijke oplossing was briljant. Er kwam gekleurd papier in het faxapparaat. De fax viel op, kreeg aandacht en slingerde niet meer rond. Zo’n soort ‘kruip in de huid van’ techniek wordt ook gebruikt in de reclame. Vanuit de radiospeakers spreekt mij regelmatig een autoverzekering toe (‘ik ben uw autoverzekering’). En al tijden scoort Nikon hoog met z’n prachtige commercial (I am Nikon).

In de huid van ‘iets’ of ‘iemand’ kruipen, om te begrijpen wat het voorwerp of die persoon voor je kan betekenen en hoe zij het beste een bijdrage kan leveren om de doelen (van jou, de radioluisteraar, de potentiële koper, de directeur met een faxprobleem) te bereiken. Een techniek die je helpt je focus en doelen vast te stellen. Vandaag de dag lijken middelen belangrijker dan het doel, volgens Bas Heijne in zijn column Hoer, dit weekend in het NRC.

Egocultuur

Heijne reageert op de lezing die Femke Halsema deze week hield. Volgens hem klinkt de kritiek van haar (hulporganisaties zijn meer met elkaar bezig dan met slachtoffers en tonen fotogeniek leed om donateurs te werven) tegenwoordig overal; op organisaties, bestuursorganen, partijen, instituten. Er heerst een egocultuur, met kenmerken als ‘in zichzelf gekeerd’, ‘alleen met zichzelf bezig, niet met de zaak waar ze voor staan’, ‘nodeloos competitief’ . De tijden van schaarste zorgen voor dilemma’s. Om je hoofd boven water te houden, ga je ‘gekke’ dingen doen (lees Heijne voor de voorbeelden).

Nationaal zwemdiploma aan zijden draad

De visie die Bas Heijne verwoordt, past volgens mij ook bij de ontwikkelingen die je ziet in de zwembadbranche. Het voortbestaan van zwembaden is niet meer vanzelfsprekend. De sport en sportbonden hebben het moeilijk, bestuurlijke belangen lopen steeds meer uiteen. Er zijn diverse dilemma’s met betrekking tot de zwemdiploma’s die de gezamenlijkheid in de branche onder druk zetten.

Kunnen we niet afzwemmen in ons eigen (volgens de gezamenlijke afspraken te ondiepe) zwembad? Dan passen we die norm aan en geven een eigen diploma uit. Balen we dat er niet genoeg kinderen doorstromen naar de zwemvereniging? Dan zeggen we dat de inhoud van het diploma niet deugt en passen we dat aan. Klagen ouders dat het leren zwemmen zo lang duurt en zoveel kost? Kunnen we het diploma dan niet aanpassen, kom we verzinnen een list. De klant is koning en wij moeten het hoofd wél boven water houden.

Tijd voor een doorstart

Kunnen we de ambities en overtuigingen van weleer nog oppoetsen? Bas Heijne stelt zich voor dat iedereen een zelfgekozen tattoo draagt, om zichzelf er dagelijks aan te herinneren waarom je ook alweer doet wat je doet. Mooi idee. Maar waarom doen wij ook alweer wat we doen? Waarom hebben we dat gezamenlijke zwemdiploma eigenlijk? Ik stel voor dat we een poging wagen om in de huid van het zwemdiploma te kruipen. Creatief en zeer van deze tijd! Op zoek naar de briljante oplossing. Tijd voor een doorstart!

DSC_0191-3

Ik ben een zwemdiploma

Ik ben een zwemdiploma. Ik ben van papier, lekker stevig, van een goede kwaliteit. Je krijgt me in een plastic hoesje, als je de dingen kunt die op mij staan. Die leer je tijdens de zwemles. Je laat ze zien bij het ‘diplomazwemmen’. Ze noemen me ook wel ‘het A’ of ‘het B’ of ‘het C’. Als je me krijgt is het feest. Als je mijn naam noemt weet iedereen wat je bedoelt. Nu nog wel in ieder geval.

Het gaat niet zo goed met de organisaties die mij verkopen. Ze ruziën over wat er op mij moet staan. Ik weet niet waarom ze dat doen. Ben ik niet goed genoeg? Staan er verkeerde dingen op mij? Is het te moeilijk voor de kinderen van deze eeuw? Willen ouders mij niet meer? Willen zij geen of een ander papiertje? Ze zeggen dat er misschien meer zwemdiploma’s zoals ik komen. Of dat ik misschien weg moet. Waarom? Ben ik te duur? En willen ze mij daarom liever zelf verkopen? Hoe moet dat dan? Wat staat er dan op die andere papiertjes? Hetzelfde? Vast niet, dat zou wel heel gek zijn. Er kan toch ook iets anders op mij worden gezet? Dat kunnen ze dan toch wel overleggen? Dat hebben ze eerder ook gedaan! Waarom nu niet?

Hoe moet het dan met mij? Niemand snapt er meer iets van! Wat ben ik straks nog waard? Moet ik een wedstrijd spelen met de andere papiertjes? Hoe moet ik dat dan doen? Het leren zwemmen blijft toch hetzelfde? Dat andere papiertje moet toch ook een bewijs zijn dat kinderen niet zo maar verdrinken? Wat stel ik nog voor? Ik ben bang dat ik kopje onder ga! En ik kan niet zwemmen. Dan verdrink ik! En ben ik helemaal verdwenen….

Help!

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen. Zodat bewegers ‘in beweging komen’, met plezier bewegen en daarom niet afhaken maar blijven bewegen.


Een reactie plaatsen

Creatief door oranje

Voor sommige mensen is het een grote ergernis, anderen genieten er enorm van. Ik beken eerlijk dat ik bij die laatste groep hoor. Ik stond vorige week in een supermarkt en zag dat de al jaren bekende, legendarische kaaschips waren omgetoverd in echte ‘W’ van Willem chips. Ik heb hardop gelachen en moest de neiging om de chips te kopen fors onderdrukken.

Kroningswuppie

Creativiteit

De aanstaande troonswisseling zorgt, net als in tijden van een EK- of WK-voetbal voor heerlijk veel creativiteit. Er is Oranjeweer, Oranje zwembadwater, een Koningslied. Wij eten Koningssoep (met sinaasappel! Hoe zal dat smaken!), een kroningstoetje, Willem van Oranje vla, Oranje tompoucen (wie maakt dit jaar de lekkerste?) en smullen van de Alex-pepermunt(ballen). We drinken verse sinaasappeltjes van Oranje en koffie waarin we roeren met de ‘unieke Koninklijke lepel’. De glimmende Oranjewup vergezelt me tijdens het schrijven en ’s avonds op de bank steken we de, speciaal voor de gelegenheid uitgezochte, oranje kaars aan.

Oranje water in Spijkenisse Oranje water in Bergambacht

Je merkt, ik volg het gebeuren altijd met veel genoegen. Wat hebben ‘ze’ nu weer bedacht? Oranje nodigt uit tot creativiteit. Vandaag in de Volkskrant een fotoreportage van etalages in Amsterdam, genieten! De kroning volg ik op de bank met een tompouce, die etalages gaan we woensdag en donderdag zelf bekijken tijdens onze ‘Afterkroningsviering’. Ik kijk uit naar aflevering 5 van Bloed, zweet en snaren, waarin de voorbereidingen van Armin van Buren met het Concertgebouworkest te zien zijn. De trailer triggert!

Koningsspelen

Aan de Koningsspelen heb ik ook meegedaan. Als begeleider van blokjesvoetbal. Meerennen was een must, want het was enorm koud op het schoolplein. Maar het was leuk, met een oranje t-shirt onder de jas, mijn oranje gelegenheidssjaal om de hals en een ijsje toe.

Die Koningsspelen hebben me ook een record opgeleverd. Sinds 38 dagen ben ik in het bezit van een Nike Fuel band. Voor mij gekocht  in New York en meegenomen door een oud-collega en een geweldig leuke gadget. Met een negatieve bril vind je het een hele dure stappenteller, met een positieve bril vind je het een gadget die je motiveert meer te bewegen. Ik ben van het positieve soort, het helpt mij. Een schrijfdag leverde mij een aantal weken geleden een dieptepuntscore op van 1000 fuel. Dat was schrikken en is sindsdien niet meer voorgekomen. Zit ik dicht bij mijn dagelijkse doel? Dan dans ik nog even lekker in de kamer. De Koningsspelen zorgden (samen met mijn wekelijkse tennisochtend met vriendinnen) voor een topscore van 5021! Wanneer ik dat weer ga overtreffen?

Effect

Alle acties rondom Oranje leveren iets op. Naast omzet blijft de beleving hangen, ‘weet je nog…..’. Bij King-pepermunt denk ik aan Alex, het koffielepeltje en de Wuppie slingeren nog jaren in ons huis rond. Op zolder staat een doos vol met overblijfselen van eerdere Oranjegekte. Een trommelhoed, zonnebrillen. Ik zie me nog lopen in de Sombrero die we kregen bij, zo uit mijn hoofd, Dorito’s. Een duik nemen in oranje water is een belevenis die wel even blijft hangen, wanneer doe je weer zoiets? En het nummer van Armin van Buren met orkest wordt vast een klassieker.

Nieuwe jas

Is een nieuwe koning nodig om creatief te zijn? Om bestaande dingen in een nieuw (oranje koningsjasje) te hijsen? Volgens mij kunnen we dit het hele jaar. Hou de creativiteit vast! Laat je inspireren door de Oranjegekte. Simpele dingen in een ander jasje, dan wordt het weer bijzonder.

Wat kan ik er nog voor creatiefs aan toevoegen? Ik stop de opleiding Lesgever Zwem-ABC in een nieuw ‘online media’ jasje en hoop op veel beleving en plezier tijdens het leren. Mijn nieuwsbrief met daarin de agenda is deze keer oranje. Wil je ‘m ook ontvangen? Stuur dan een mail met de titel nieuwsbrief.

Fijne Kroningsdag met veel mooi oranjeweer, mooie muziek, veel beweging en leuke dingen op de vrijmarkt!

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen. Zodat bewegers ‘in beweging komen’, zich gezond voelen en niet afhaken maar blijven bewegen.


1 reactie

Verleid!

Vandaag heb ik een heerlijke dag gehad bij de NISB ontmoetingsdag 2012. Centraal stond de vraag hoe we mensen aan het bewegen krijgen. Moeten we het verplichten? Of is verleiden beter? Het onderwerp trok me aan, mijn antwoord stond wel vast!

Maurice de Hond had voor de gelegenheid twee stellingen onderzocht. De mensen in de zaal bleken niet representatief, het merendeel stak een rood briefje in de lucht als antwoord op de stelling ‘Te dikke jongeren moeten worden verplicht te sporten’. Dit in tegenstelling tot de representatieve steekproef, bijna 50% was voor verplichting.

Natuurlijk kan ik me, net als Funda Müjde, best voorstellen dat ik met (enige) dwang wordt aangespoord tot meer bewegen. Maar ik geef de voorkeur aan verleiden. Volgens mij speelt verleiden in op intrinsieke motivatie. Het leidt tot meer betrokkenheid en eigen verantwoordelijkheid dan opleggen en moeten. Vrijheid, kunnen kiezen, is daarbij een belangrijke factor.Verleiden door concrete doelen (gezonder worden) en opbrengsten te benoemen (je voelt je fitter, bent minder snel ziek) werkt niet. Verleiden door te ‘levelen’ (aansluiten bij de ander) of de boodschap ‘in te pakken’ lijkt een betere manier.

Hoe?

Hoe doe je dat dan, verleiden? Dat stond centraal in de workshop van verleidkundige Pauline Schueler. In groepjes wisselden we uit hoe we zelf verleiding inzetten in ons werk. Wij kwamen op aansluiten bij de ander, jezelf zijn, je sterke kanten benutten. Maar ook zorgen voor verrassing, herkenning bij anderen, om ze te motiveren met je mee te denken of in beweging te komen.

We kwamen er achter dat het woord ‘verleiden’ een beetje ‘beladen’ is. Zeker toen we ons afvroegen of we onszelf, ons lichaam wel eens inzetten om te verleiden in het werk. Oei, dat bleek een lastige insteek. Nu, thuis op de bank, denk ik dat ik me bewuster kan zijn van de mogelijkheden ik heb om iemand te verleiden. Om contact met iemand te krijgen en hem of haar vanuit dat contact te ‘raken’. Iedereen heeft talent om te verleiden. Zoek je mogelijkheden. Het kost niks en stel je eens voor wat je er mee kunt bereiken.

Brein

In een andere workshop ‘(on) bewust bewegen’ kwam het beïnvloeden nog nadrukkelijker naar voren. We doen 5% bewust en 95% onbewust, dus inspelen op het onbewuste van de ander om je doelen te bereiken loont. Vanuit (brein) theorieën werden voorbeelden van priming, werking van spiegelneuronen, framing en nudges gepresenteerd. Met deze technieken probeer je iemand onbewust te beïnvloeden (te verleiden). Door speciale geuren en kleuren te gebruiken. Door emoties te tonen, die je daarna als ‘kijker’ overneemt. Of door te kiezen voor een specifieke sfeer, verpakking van een boodschap of mensen te laten kiezen uit twee alternatieven (waarvan de aantrekkelijkste natuurlijk de keuze is die jij wilt bereiken!). Er is een mooie toolkit ontwikkeld, zeer de moeite waard.

Blijf verleiden

Ik zit nu op de bank en er schieten allemaal ideeën door mijn hoofd. Hoe je mensen kunt verleiden tot bewegen. Tegelijkertijd realiseer ik me dat je er dan nog niet bent. Want in beweging komen is één, daarna moet je blijven verleiden om de bewegers in beweging te houden! Daar ligt de grootste uitdaging. Feit is dat ook dan factoren als ‘gezien willen worden’, ‘waardering krijgen’ en ‘het verlangen naar verbinding’ erg belangrijk zijn. Er is nog genoeg werk aan de winkel. Ik kruip nu mijn bed in. En laat mijn onbewuste lekker z’n werk doen.

Titeke Postma inspireert en vernieuwt. Ze zet je op een originele, creatieve en eigenzinnige manier aan het denken over het leuk(er) maken van bewegen. Zodat bewegers ‘in beweging komen’, zich gezond voelen en niet afhaken maar blijven bewegen.